Page images
PDF
EPUB

Saxofæ moles tolluntur; pariete nudo

[ocr errors]

Stat domus, aut jam fumat humi collapfa repentè,
Atque hominum fub morte premit trepidantia membra.

Heu! quid agant,

fi

quos

nondum fua limina letho

Condiderint? quò firma ferant vestigia ? terrent

Et fragor, et gemitus, et fata extrema fuorum.

Quænam tecta petant? Calulæ, de vertice turres

Corruerunt; nec fida fatìs funt ænea belli

Mænia, mortali jamdudum invicta furorė.

Interèa subter pedibus conflata remugit

Tempestas, cæco pertentans intima motu.

Vix adeo miror, quòd nunc fabrefacta domorum

Tecta ruant: stabilita sacro fundamine tellus

Ipsa labat, trepidat quaffata ex fedibus altis,

Clausâ vi tumet, aut vasto se pandit hiatu.

Nulla falus : campis paritèr vicisque perîcla,
Horrisonæ passìm strages; quin plura videres

Funera, Funera, quin lacrymas rerum, quas fæda tenebris

Nox tegit, aut partìm develant fulgura cælo.

At tandem ventis vacat; et sperata diei

Lux redit; oh! quam grata illis, quos pace quietà

1

Compositos, revocatque alacres ad munia vita!

Sed ciet ad luctus, fævæ spectacula cladis,

Quod superest hominum : lugent direpta laborum
Præmia, nudatosque lares, messesque revulsas.

« Ah ! quoties, Columbe, tuas divina procella

Vexavit terras, quoties, velut exul, in arvis

Incola stat propriis, mergique voragine vasta

Res videt, aut cumulos necis, aut deserta locoruin !

Ah! quianam cæli rabies ?--fed littora cuncti
(Si quid opis restat) linquamus, quæ vovet ira

Numinis excidio; sedes meliore petamus

Alite; fi lateant, quas non scelerata cupido,

Quas victu faciles nunquam vis invida turbat

N

Ventorum :

Ventorum : procùl et multas pacata recondit

Australis plaga : ridet ibì felicior annus,

Sylvarumque quies, placidumque ad littora murmur.

Non rapit has furor æthereus, non impia circum

Semotas strepitant humana tonitrua gentes,

Quid ftamus ?-mentes etiam dulcedine nota

Vincimur ; fractas quanquam, libet usque tueri
Fortunas, sparsìm cognataque funera campis."

DE HALSEWELL NAUFRAGIUM PASSA.

USSOS læta maris tractus invaferat Halsewell,

Jusso

Et minimè inftantis conscia cladis erat.

“ Vos, Britonum colles, et vos valeatis, amici!”

Dixerat, ad patriam non reditura fuam.

Jam vix orta fuit primo Portlandia cursu,

Cum fubito preffit turbine Divus eam.

Quæ Que tibi, ventorum rex, indignatio mentem

Cepit? cur furiis acta fremebat hyems ?

Quid, quid fæve pater, tantum peccaverit in te,

Heu ! tantas clades, funera tanta merens ?

Nam tuus erupit Boreas, et turbidus Eurus,

Æquora contorsit: sic jubet ira tua. Invadunt navim ; trabes ruptæque feruntur

Fluctibus, heu! vitæ jam via sola viris. Certatìm has nacti, luctantur in æquore pauci,

Vel fcopulos prendunt, vel moriuntur aquisa Pallent in puppi pars cætera morte futurâ,

Nec pelago fifi, numina surda vocant. Naufragus interèa ftridor, mæstique tumultus

Miscentur passìm, fæmineusque dolor.

Ipfe tenens clavum confractum immobilis aftas

Dux; at in hos fluctus quid tua cura valet ? En! natæ patris lateri pereuntis adhærent:

Non

Non lacrymæ patris, non pia vota juvant'; Forma nec ipfarum potuit te, Dive movere :

Amplexu vinctos devorat unda simul.

NOCET EMPTA DOLORE VOLUPTAS.

SOL propè jam medium cæli conscenderat orbem,

Cum trahat ex lecto languida membra nepos.

Heu ! fomnis fubeuns, ftimulos fub pectore verfat

Anxietas, vitæ tædiaque ægra fovet. « Me miserum !” ingemuit : “ posthàc mihi nulla vo

« Tempora decipient gaudia nulla mea? [luptas ? « Omnia gustavi; tunc omnia acerba fuerunt;

mihi

" Et modo nunc fæces, tædia longa, manent.

« Adde, quod ante diem venit imbecilla fenectus,

C Morborum et corpus

conficit

agmen atrox.

* Olim fama abiit, nullo reparabilis avo;

« Totus

« ՆախորդըՇարունակել »