Page images
PDF
EPUB

Ibis onestus,
Postquam egregiam tu quoque sortem
Nactus abis, dextri prece sollicitatus amici.
Illic legeris inter alta nomina

TO
Authurum, Graiæ simul et Latinæ
Antiqua gentis lumina, et rerum decus.

80

Epodos.
Vos tandem haud vacui nei labores,
Quicquid hoc sterile fudit ingenium,
Jam serd placidam sperare jubeo
Perfunctam invidia requiem, sedesque beatas,
Quas bonus Hermes
Et tutela dabit solers Roüsi,

[longe
Quo neque lingua procax vulgi penetrabit, atque
Turba legentum parva facesset ;
At ultimi nepotes,
Et cordatior ætas
Judicia rebus æquiora forsitan
Adhibebit, integro sinu.
Tum, livore sepulto,
Si quid merenur sana posteritas sciet,

Ruüsio favente.
Ode tribus constat Strophis, totidemque Antistro.
phis, unâ demum Epodo clausis, quas, tametsi omnes
nec versuum numero, nec certis ubique colis exacte
respondeant, ita tamen secuimus, commodè legendi
potiàs, quåm ad antiquos concinendi nodos rationem
spectantes. Alioquin hoc genus rectius fortasse dici
monstrophicum debuerat. Metra partitn sunt kata
σχέσιν, partim απολελυμένα. Phaleucia que sunt
Spondæum tertio loco bis admittunt, quod idem in
secundo loco Catullus ad libitum fecit

[ocr errors]

85

[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][merged small]
[graphic]

Innuba neglecto marcescit et uva racemo,

65 Nec myrteta juvant; ovium quoque tædet, at ille Mærent, inque suum convetunt ora magistrum.

te domum impasti, domino jam non vacat, agni. Tatyrus ad corylos vocat, Alphesibæus ad ornos, Ad salices Aegon, ad flumina pulcher Amyntas, 70 • Hic gelidi fontes, hic illita gramina musco, Hic Zephiri, bic placidas interstrepit arbutus undas ;' Ista canunt surdo, frutices ego nactus abibam.

Ite donum impasti, domino jam non vacat, agni. Mopsus ad hæc, nam me redeuntem forte notârat, 75 Et callebat avium linguas, et sidera Mopsus) Thyrsi quid hoc ? dixit, quæ te coquit improba bilis ? Aut te perdit amor, aut te malé fascinat astrum, Saturni grave sæpe fuit pastoribus astrum, Intimaque obliquo figit præcordia plumbo.

80 Ite donum impasti, domino jam non vacat, agni. Mirantur nymphæ, et quid te, Thyrsi, futurum est ? Quid tibi vis ? aiunt, non hæc solet esse juventæ Nubila frons, oculique truces, vultusque severi, Illa choros, lusiisque leves, et semper amorem

85 Jure petit, bis ille miser qui serus amarit.

Ite domum impasti, domino jam non vacat, agni. Venit Hyas, Dryopéque, et filia Baucidis Aegle Docta modos, citharæque sciens, sed perdita fastu, Venit Idumanii Chlorus vicina fuenti;

90 Nil me blanditiæ, vil me solantia verba, Nil me, si quid adest, movet, aut spes ulla futuri.

Ite domum impasti, domino jam non vacat, ayni. Hei mihi, quam similes ludunt per prata juvenci, Omnes unanini secum sibi lege sodales ! Nec magis hunc alio quisquam secernit amicum De grege, si densi veniunt ad pabula thoes, Inque vicem hirsuti paribus junguntur onagri; Lex eadem pelagi, deserto in littore Proteus Agmina phucarum numerat, vilisque volucrum 1CG Passer habet semper quicum sit, et omnia circum Farra libens volitet, serò sua tecta revisens, Quern si sors letho objecit, sua milvus adunco Fata tulit rostro, seu stravit arundine fossor, Protinus ille alium socio petit inde volatu. 103 Nos durum genus, et diris exercita fatis

93

« ՆախորդըՇարունակել »